شوراي گسترش آموزش عالي در جلسه شماره 97 مورخ 1353/05/15 تأسيس مدرسه عالي كشاورزي و دامپروري را در رشتههاي مديريت كشاورزي و دامپروري (مقطع كارشناسي) در شهر زنجان تصويب كرد. به دنبال آن در 14 اسفندماه سال 1353 اولين جلسه هيأت امناي مدرسه عالي زنجان تشكيل و مقرر گرديد كه از اول مهرماه سال 1354 فعاليت آموزشي خود را با پذيرش 72 دانشجو از طريق آزمون سراسري در دو رشتة مديريت كشاورزي و مديريت دامپروري آغاز كند. بدين ترتيب كار آموزشي دانشگاه زنجان (مدرسه عالي كشاورزي و دامپروري) رسماً از سال 1354 آغاز شد.
در آذرماه همان سال با تصويب هيأت دولت، زميني به مساحت 400 هكتار براي انجام فعاليتهاي آموزشي و كارهاي عمراني از طريق سرجنگل داري وقت استان در اختيار دانشگاه قرار گرفت.
مدرسه عالي كشاورزي و دامپروري زنجان در مورخ 1355/12/02 از سوي شوراي گسترش آموزش عالي به دانشكده كشاورزي زنجان با دو رشته كشاورزي و دامپروري در مقطع كارشناسي، تغيير نام پيدا كرد. بنا به مصوبه ستاد انقلاب فرهنگي در مورخه 1361/05/25 در چارچوب تغيير نظام آموزش عالي كشاورزي، دانشكده كشاورزي زنجان به آموزشكده كشاورزي زنجان تبديل گرديد. ولي براثر تلاش عدهاي از مسئولين استان و دانشگاهيان و با توجه به وجود امكانات خوب در استان، موضوع تغيير نام آن مجدداً در جلسه مورخ 1364/03/11 شوراي بازگشايي وزارت فرهنگ و آموزش عالي سابق مطرح و به دانشكده كشاورزي زنجان تغيير نام پيدا كرد.
باتوجه به موافقت مورخ 1366/02/05 شوراي گسترش آموزش عالي، مبني بر پذيرش دانشجو در آموزشكده فني زنجان، شوراي مذكور با تبديل دانشكده كشاورزي زنجان به مجتمع آموزش عالي زنجان (شامل آموزشكده فني و دانشكده كشاورزي) در تاريخ 1366/02/19 نيز موافقت نمود.
همچنين با تأسيس دانشكده علوم در سال 1369 و دانشكده ادبيات و علوم انساني در سال 1370، سرانجام در تاريخ 1370/11/15 با تغيير نام مجتمع آموزش عالي زنجان به دانشگاه زنجان از سوي وزارت فرهنگ و آموزش عالي وقت موافقت بعمل آمد.
اهداف و وظايف اساسي دانشگاه
اهداف :
پرورش استعدادها از طريق آموزش و پژوهشهاي علمي به منظور كمك به تجهيز و تأمين نيروي انساني متخصص مورد نياز كشور
ايجاد امكانات پژوهشي به منظور شناخت عوامل بالقوه ناشناخته و درجهت افزايش توان علمي در زمينه علوم مختلف
وظايف:
– آموزش دانشجويان در رشتههاي مختلف
– برقراري روابط دانشگاهي با دانشگاه هاي داخل يا خارج از كشور از طريق قراردادهاي فرهنگي و دانشگاهي
– تشكيل سمينارها و كنفرانسهاي علمي و آموزشي
– ترجمه و تأليف كتب و نشريات در زمينههاي مختلف علمي